fbpx
Zoeken
Bekijk alle artikelen van

Dit zijn de zestien boeken die je volgens Ernest Hemingway absoluut gelezen moet hebben als jonge schrijver

Lente, 1934. Een lange, serieuze jongen haalt zijn diploma journalistiek in Minnesota. Dat wil zeggen: hij zou zijn diploma kunnen halen, maar de kosten voor het officiële document zijn $5, dus hij doet het niet.

In de Cosmopolitan leest hij een verhaal van Hemingway: One Trip Across. De jongen, Arnold Samuelson heet hij, is zo onder de indruk van het verhaal dat hij besluit ook een trip across te nemen en de schrijver op te zoeken. Het is ver van Minnesota naar Key West, zo’n 3200 kilometer, maar wat had hij anders te doen? Hij was sowieso al van plan na college wat van het land te gaan zien en in de tijden van de crisis van de jaren ’30 was er voor een arme jongen als Arnold niet veel beters te doen.

Arnold lift een stuk en springt dan op een trein voor het laatste eind. Key West is een eiland in de staat Florida; om er te komen rijdt de trein een stuk over de oceaan. Arnold kan vanaf de bovenkant van zijn wagon het spoor niet zien, alleen maar water, overal om hem heen. ‘It couldn’t happen now – the tracks have been torn out – but it happened then, almost as in a dream,’ schrijft hij er later over.

In Key West is de crisis nog erger dan in Minnesota. Fabrieken zijn gesloten, het is een slecht visseizoen. Arnold brengt de nacht door op de stenen van de haven, tot de politie hem wakker maakt. Arnold vertelt dat hij geen andere plek heeft om heen te gaan, en de politie doet hem een voorstel. Elke nacht wordt Arnold gearresteerd, zodat hij in de cel op het bureau kan slapen met een dak boven zijn hoofd, en elke ochtend laten ze hem weer vrij. Na zijn eerste nacht gaat Arnold op zoek naar de man waar hij voor kwam: Ernest Hemingway.

Arnold klopt op de deur, in zijn hoofd de woorden herhalend die hij van plan was te zeggen, en Hemingway doet zijn deur open. Hij lijkt geërgerd, kijkt Arnold verveeld aan, en Arnold is op slag vergeten waarom hij had gedacht dat dit een goed idee was.

‘Wat moet je?’ vraagt Hemingway. En Arnold legt uit dat hij One Trip Across had gelezen en het zo goed vond dat hij naar Key West was komen reizen. Hemingway ontspant, hij had erger verwacht. Hij was bezig, was net teruggekomen uit Cuba en moest zijn vrienden nog zien en wat brieven schrijven, maar Arnold kon terugkomen, half twee de volgende middag.

En daar zitten ze, de volgende middag, op Hemingways porch. Ze drinken whisky en praten wat. Arnold vertelt dat hij zelf ook wil schrijven, dat hij eerder eens een huisje bouwde in North Dakota en er in was gaan zitten om een jaar lang alleen maar te schrijven, maar dat het niet goed lukte. Hemingway vraagt of hij eens wat mag lezen, maar: ‘It’s all bad,’ zegt Arnold.

Ze praten over boeken. ‘Je moet de klassiekers lezen,’ vindt Hemingway, ‘niet die moderne schrijvers. Je moet jezelf alleen vergelijken met schrijvers wiens werk de tand des tijds heeft doorstaan. Als je beter bent dan die schrijvers, dan pas weet je dat je het hebt gemaakt. Heb je Oorlog en vrede gelezen?’

Dat heeft Arnold niet. Hemingway raadt hem aan dat te doen. Hij staat op en zegt: ‘Kom, we gaan naar mijn werkplaats, ik maak een lijst voor je met boeken die je moet lezen.’ In de rommelige werkplaats schrijft Hemingway het lijstje, bestaande uit twee korte verhalen en veertien boeken, en die je onderaan tevens terug kan vinden.

Hemingway gaf Arnold meteen een bundel korte verhalen van Stephen Crane mee, en ook zijn eigen boek, A Farewell To Arms. Dit laatste wilde hij wel graag terug, want hij had maar één exemplaar van die uitgave.

Arnold las het boek meteen die nacht uit in zijn politiecel, en was de dag erna al vroeg weer bij Hemingways huis om het boek terug te geven. Hij voelde zich opgelaten en besefte dat hij was alleen was gekomen om advies van Hemingway te krijgen, maar dat hij niets had in ruil daarvoor. Bang dat hij nog meer tijd van de schrijver zou verspillen, wilde hij zich weer uit de voeten maken. Maar Hemingway liet hem niet zomaar gaan en hij vroeg hem: ‘Toen je gisteren wegging, realiseerde ik me dat ik iemand nodig heb om op mijn boot te slapen. Heb je plannen?’

En zo kwam het dat Arnold dat jaar voor een dollar per dag op de boot van Hemingway woonde, met hem meeging op zijn vakanties naar de Cubaanse kust en ondertussen alles over schrijven oppikte wat hij maar kon. Hemingway noemde Arnold Maestro, omdat hij viool speelde. Dit werd in de loop van de tijd afgekort tot Mice. Maar Arnold was geen goede bootjongen. Hemingway zei hem: ‘Mice, you certainly must be going to be a hell of a good writer because you certainly arenʼt worth a damn at anything else.

Download hier de pdf van het artikel uit Esquire

Na een jaar namen ze afscheid. Over zijn tijd met Hemingway schreef Arnold Samuelson een boek: With Hemingway: A Year in Key West and Cuba. Sommige passages van deze tekst zijn gebaseerd op dat boek, andere op een artikel uit de Esquire van Hemingway zelf, getiteld Monologue to the Maestro: A High Seas Letter .

Een overzicht van de zestien boeken die je volgens Ernest Hemingway gelezen moet hebben als jonge schrijver

1. Het kortverhaal Het blauwe hotel van de Amerikaanse naturalistisch schrijver Stephen Crane.

2. Het niet eerder in het Nederlands verschenen kortverhaal The Open Boat van diezelfde Stephen Crane.

3. Madame Bovary, de debuutroman van Gustave Flaubert. De roman draait om de vrouw van een dokter, Emma Bovary, die regelmatig overspel pleegt en boven haar stand leeft om zo aan de banaliteit en de leegheid van het provinciale leven te ontsnappen.

4. De verhalenbundel Dubliners van de Ierse schrijver James Joyce over wie we eerder een artikel schreven over zijn band met de Italiaanse stad Triëst.

5. Het rood en het zwart van de Franse schrijver Stendhal die meer dan eens te vinden was in Rome.

6. Gekluisterde levens van de in Frankrijk geboren Britse schrijver Somerset Maugham. Gekluisterde levens is een semiautobiografische bildungsroman over een jongen met een klompvoet die afstand neemt van zijn strenge religieuze opvoeding, geneeskunde gaat studeren en verliefd wordt op een serveerster.

7. Anna Karenina van de Russische schrijver Lev Tolstoj. Zijn landgenoot Vladimir Nabokov zei ooit over zijn werk: ‘Je leest Tolstoj, omdat je er niet meer mee op kunt houden.’

8. Een ervaring die Hemingway duidelijk zelf had, want ook Oorlog en vrede van Tolstoj moet je volgens hem gelezen hebben.

9. De Buddenbrooks van Thomas Mann. In een later interview zei Hemingway over Mann: ‘He would be a great writer if he had never written another thing than Buddenbrooks.’

10. Het niet in het Nederlandse vertaalde Hail and Farewell van George Moore.

11. De gebroeders Karamazov van de Russische schrijver Fjodor Dostojevski. Zelf gingen we met meestervertaler Hans Boland in gesprek over zijn vertaling van die andere klassieker van Dostojevski: Misdaad en straf.

12. De niet naar het Nederlands vertaalde bloemlezing van gedichten The Oxford Book of English Verse

13. De enorme zaal van de Amerikaanse dichter, schrijver en kunstschilder E.E. Cummings. De enorme zaal baseerde Cummings op zijn ervaringen in de Eerste Wereldoorlog.

14. De enige roman van de Britse schrijfster Emily Brontë, gepubliceerd in 1847 onder het pseudoniem Ellis Bell: Woeste hoogten. Het verhaal behelst de gepassioneerde en tumultueuze relatie tussen Catherine Earnshaw en Heathcliff, en hoe vernietigend hun liefde voor beide families is.

15. Ver weg en lang geleden van de in Argentinië geboren naturalistische schrijver W.H. Hudson. Hemingway zou later diverse keren refereren naar het werk en leven van Hudson in zijn tot klassieker uitgegroeide roman En de zon gaat op.

16. Het niet eerder vertaalde The American van de Amerikaanse schrijver Henry James, een van de sleutelfiguren binnen het realisme. Wel verschenen veel andere romans van James in vertaling, zoals bijvoorbeeld Daisy Miller en Portret van een dame