Zoeken
Bekijk alle artikelen van

Boekentips van Hemingway aan een jonge schrijver

Lente, 1934. Een lange, serieuze jongen haalt zijn diploma journalistiek in Minnesota. Dat wil zeggen: hij zou zijn diploma kunnen halen, maar de kosten voor het officiële document zijn $5, dus hij doet het niet.

In de Cosmopolitan leest hij een verhaal van Hemingway: One Trip Across. De jongen, Arnold Samuelson heet hij, is zo onder de indruk van het verhaal dat hij besluit ook een trip across te nemen en de schrijver op te zoeken. Het is ver van Minnesota naar Key West, zo’n 3200 kilometer, maar wat had hij anders te doen? Hij was sowieso al van plan na college wat van het land te gaan zien en in de tijden van de crisis van de jaren ’30 was er voor een arme jongen als Arnold niet veel beters te doen.

Arnold lift een stuk en springt dan op een trein voor het laatste eind. Key West is een eiland in de staat Florida; om er te komen rijdt de trein een stuk over de oceaan. Arnold kan vanaf de bovenkant van zijn wagon het spoor niet zien, alleen maar water, overal om hem heen. ‘It couldn’t happen now – the tracks have been torn out – but it happened then, almost as in a dream,’ schrijft hij er later over.

In Key West is de crisis nog erger dan in Minnesota. Fabrieken zijn gesloten, het is een slecht visseizoen. Arnold brengt de nacht door op de stenen van de haven, tot de politie hem wakker maakt. Arnold vertelt dat hij geen andere plek heeft om heen te gaan, en de politie doet hem een voorstel. Elke nacht wordt Arnold gearresteerd, zodat hij in de cel op het bureau kan slapen met een dak boven zijn hoofd, en elke ochtend laten ze hem weer vrij. Na zijn eerste nacht gaat Arnold op zoek naar de man waar hij voor kwam: Ernest Hemingway.

Arnold klopt op de deur, in zijn hoofd de woorden herhalend die hij van plan was te zeggen, en Hemingway doet zijn deur open. Hij lijkt geërgerd, kijkt Arnold verveeld aan, en Arnold is op slag vergeten waarom hij had gedacht dat dit een goed idee was.

‘Wat moet je?’ vraagt Hemingway.
En Arnold legt uit dat hij One Trip Across had gelezen en het zo goed vond dat hij naar Key West was komen reizen. Hemingway ontspant, hij had erger verwacht. Hij was bezig, was net teruggekomen uit Cuba en moest zijn vrienden nog zien en wat brieven schrijven, maar Arnold kon terugkomen, half twee de volgende middag.

En daar zitten ze, de volgende middag, op Hemingways porch. Ze drinken whisky en praten wat. Arnold vertelt dat hij zelf ook wil schrijven, dat hij eerder eens een huisje bouwde in North Dakota en er in was gaan zitten om een jaar lang alleen maar te schrijven, maar dat het niet goed lukte. Hemingway vraagt of hij eens wat mag lezen, maar: ‘It’s all bad,’ zegt Arnold.

Ze praten over boeken. ‘Je moet de klassiekers lezen,’ vindt Hemingway, ‘niet die moderne schrijvers. Je moet jezelf alleen vergelijken met schrijvers wiens werk de tand des tijds heeft doorstaan. Als je beter bent dan die schrijvers, dan pas weet je dat je het hebt gemaakt. Heb je Oorlog en vrede gelezen?’

Dat heeft Arnold niet. Hemingway raadt hem aan dat te doen. Hij staat op en zegt: ‘Kom, we gaan naar mijn werkplaats, ik maak een lijst voor je met boeken die je moet lezen.’

Hemingways bureau met boeken, typmachine, visgerei en een slapende kat

In de rommelige werkplaats schrijft Hemingway het lijstje, bestaande uit twee korte verhalen en veertien boeken:

• The Blue Hotel van Stephen Crane (kort verhaal, in het Nederlands verschenen als Het blauwe hotel, vert. Jos den Bekker, gratis als e-book te downloaden)

• The Open Boat van Stephen Crane (kort verhaal, niet in het Nederlands verschenen)

• Madame Bovary van Gustave Flaubert (in het Nederlands verschenen onder dezelfde titel)

Dubliners van James Joyce (in het Nederlands verschenen onder dezelfde titel)

• The Red and the Black van Stendhal (origineel getiteld Le Rouge et le Noir, in het Nederlands verschenen als Het rood en het zwart, vert. Hans van Pinxteren)

• Of Human Bondage van Somerset Maugham (in het Nederlands verschenen als Gekluisterde levens, vert. Clara Eggink)

• Anna Karenina van Tolstoy (in het Nederlands verschenen onder dezelfde titel)

• War and Peace van Tolstoy (in het Nederlands verschenen als Oorlog en vrede)

• Buddenbrooks van Thomas Mann (in het Nederlands verschenen als De Buddenbrooks. Leuk detail: over Thomas Mann zou Hemingway later zeggen: “He would be a great writer if he had never written another thing than Buddenbrooks.”)

• Hail and Farewell van George Moore (niet in het Nederlands verschenen)

• The Brothers Karamazov van Fjodor Dostojevski (in het Nederlands verschenen als De gebroeders Karamazov)

• The Oxford Book of English Verse (een bloemlezing van gedichten, niet in het Nederlands verschenen)

• The Enormous Room van E.E. Cummings (in het Nederlands verschenen als De enorme zaal)

• Wuthering Heights van Emily Bronte (in het Nederlands verschenen als Woeste hoogten)

• Far Away and Long Ago van W.H. Hudson (in het Nederlands verschenen als Ver weg en lang geleden)

• The American van Henry James (niet in het Nederlands verschenen)

Hemingway gaf Arnold meteen een bundel korte verhalen van Stephen Crane mee, en ook zijn eigen boek, A Farewell To Arms. Dit laatste wilde hij wel graag terug, want hij had maar één exemplaar van die uitgave.

Arnold las het boek meteen die nacht uit in zijn politiecel, en was de dag erna al vroeg weer bij Hemingways huis om het boek terug te geven. Hij voelde zich opgelaten en besefte dat hij was alleen was gekomen om advies van Hemingway te krijgen, maar dat hij niets had in ruil daarvoor. Bang dat hij nog meer tijd van de schrijver zou verspillen, wilde hij zich weer uit de voeten maken. Maar Hemingway liet hem niet zomaar gaan en hij vroeg hem: ‘Toen je gisteren wegging, realiseerde ik me dat ik iemand nodig heb om op mijn boot te slapen. Heb je plannen?’

En zo kwam het dat Arnold dat jaar voor een dollar per dag op de boot van Hemingway woonde, met hem meeging op zijn vakanties naar de Cubaanse kust en ondertussen alles over schrijven oppikte wat hij maar kon. Hemingway noemde Arnold Maestro, omdat hij viool speelde. Dit werd in de loop van de tijd afgekort tot Mice. Maar Arnold was geen goede bootjongen. Hemingway zei hem: ‘Mice, you certainly must be going to be a hell of a good writer because you certainly arenʼt worth a damn at anything else.’

Download hier de pdf van het artikel uit Esquire

Na een jaar namen ze afscheid. Over zijn tijd met Hemingway schreef Arnold Samuelson een boek: With Hemingway: A Year in Key West and Cuba. Sommige passages van deze tekst zijn gebaseerd op dat boek, andere op een artikel uit de Esquire van Hemingway zelf, getiteld Monologue to the Maestro: A High Seas Letter .