fbpx
Zoeken
Bekijk alle artikelen van

Dit zijn de zestien boeken die je volgens Ernest Hemingway absoluut gelezen moet hebben als jonge schrijver

Lente, 1934. Een lange, serieuze jongen haalt zijn diploma journalistiek in Minnesota. Dat wil zeggen: hij zou zijn diploma kunnen halen, maar de kosten voor het officiële document zijn $5, dus hij doet het niet.

In de Cosmopolitan leest hij een verhaal van Hemingway: One Trip Across. De jongen, Arnold Samuelson heet hij, is zo onder de indruk van het verhaal dat hij besluit ook een trip across te nemen en de schrijver op te zoeken. Het is ver van Minnesota naar Key West, zo’n 3200 kilometer, maar wat had hij anders te doen? Hij was sowieso al van plan na college wat van het land te gaan zien en in de tijden van de crisis van de jaren ’30 was er voor een arme jongen als Arnold niet veel beters te doen.

Arnold lift een stuk en springt dan op een trein voor het laatste eind. Key West is een eiland in de staat Florida; om er te komen rijdt de trein een stuk over de oceaan. Arnold kan vanaf de bovenkant van zijn wagon het spoor niet zien, alleen maar water, overal om hem heen. ‘It couldn’t happen now – the tracks have been torn out – but it happened then, almost as in a dream,’ schrijft hij er later over.

In Key West is de crisis nog erger dan in Minnesota. Fabrieken zijn gesloten, het is een slecht visseizoen. Arnold brengt de nacht door op de stenen van de haven, tot de politie hem wakker maakt. Arnold vertelt dat hij geen andere plek heeft om heen te gaan, en de politie doet hem een voorstel. Elke nacht wordt Arnold gearresteerd, zodat hij in de cel op het bureau kan slapen met een dak boven zijn hoofd, en elke ochtend laten ze hem weer vrij. Na zijn eerste nacht gaat Arnold op zoek naar de man waar hij voor kwam: Ernest Hemingway.

Arnold klopt op de deur, in zijn hoofd de woorden herhalend die hij van plan was te zeggen, en Hemingway doet zijn deur open. Hij lijkt geërgerd, kijkt Arnold verveeld aan, en Arnold is op slag vergeten waarom hij had gedacht dat dit een goed idee was.

‘Wat moet je?’ vraagt Hemingway. En Arnold legt uit dat hij One Trip Across had gelezen en het zo goed vond dat hij naar Key West was komen reizen. Hemingway ontspant, hij had erger verwacht. Hij was bezig, was net teruggekomen uit Cuba en moest zijn vrienden nog zien en wat brieven schrijven, maar Arnold kon terugkomen, half twee de volgende middag.

En daar zitten ze, de volgende middag, op Hemingways porch. Ze drinken whisky en praten wat. Arnold vertelt dat hij zelf ook wil schrijven, dat hij eerder eens een huisje bouwde in North Dakota en er in was gaan zitten om een jaar lang alleen maar te schrijven, maar dat het niet goed lukte. Hemingway vraagt of hij eens wat mag lezen, maar: ‘It’s all bad,’ zegt Arnold.

Ze praten over boeken. ‘Je moet de klassiekers lezen,’ vindt Hemingway, ‘niet die moderne schrijvers. Je moet jezelf alleen vergelijken met schrijvers wiens werk de tand des tijds heeft doorstaan. Als je beter bent dan die schrijvers, dan pas weet je dat je het hebt gemaakt. Heb je Oorlog en vrede gelezen?’

Dat heeft Arnold niet. Hemingway raadt hem aan dat te doen. Hij staat op en zegt: ‘Kom, we gaan naar mijn werkplaats, ik maak een lijst voor je met boeken die je moet lezen.’ In de rommelige werkplaats schrijft Hemingway het lijstje, bestaande uit twee korte verhalen en veertien boeken, en die je onderaan tevens terug kan vinden.

Hemingway gaf Arnold meteen een bundel korte verhalen van Stephen Crane mee, en ook zijn eigen boek, A Farewell To Arms. Dit laatste wilde hij wel graag terug, want hij had maar één exemplaar van die uitgave.

Arnold las het boek meteen die nacht uit in zijn politiecel, en was de dag erna al vroeg weer bij Hemingways huis om het boek terug te geven. Hij voelde zich opgelaten en besefte dat hij was alleen was gekomen om advies van Hemingway te krijgen, maar dat hij niets had in ruil daarvoor. Bang dat hij nog meer tijd van de schrijver zou verspillen, wilde hij zich weer uit de voeten maken. Maar Hemingway liet hem niet zomaar gaan en hij vroeg hem: ‘Toen je gisteren wegging, realiseerde ik me dat ik iemand nodig heb om op mijn boot te slapen. Heb je plannen?’

En zo kwam het dat Arnold dat jaar voor een dollar per dag op de boot van Hemingway woonde, met hem meeging op zijn vakanties naar de Cubaanse kust en ondertussen alles over schrijven oppikte wat hij maar kon. Hemingway noemde Arnold Maestro, omdat hij viool speelde. Dit werd in de loop van de tijd afgekort tot Mice. Maar Arnold was geen goede bootjongen. Hemingway zei hem: ‘Mice, you certainly must be going to be a hell of a good writer because you certainly arenʼt worth a damn at anything else.

Na een jaar namen ze afscheid. Over zijn tijd met Hemingway schreef Arnold Samuelson een boek: With Hemingway: A Year in Key West and Cuba. Sommige passages van deze tekst zijn gebaseerd op dat boek, andere op een artikel uit Esquire van Hemingway zelf, getiteld Monologue to the Maestro: A High Seas Letter .

Een overzicht van de zestien boeken die je volgens Ernest Hemingway gelezen moet hebben als jonge schrijver

1 en 2. Het kortverhaal Het blauwe hotel van de Amerikaanse naturalistisch schrijver Stephen Crane evenals het niet naar het Nederlands vertaalde The Open Boat. Crane is verder vooral bekend van zijn debuutroman Het teken van moed. Ook onderhield hij een vriendschap met collega-schrijvers Joseph Conrad en Henry James.

3. Madame Bovary, de debuutroman van Gustave Flaubert. De roman draait om de vrouw van een dokter, Emma Bovary, die regelmatig overspel pleegt en boven haar stand leeft om zo aan de banaliteit en de leegheid van het provinciale leven te ontsnappen.

4. Dat Ernest Hemingway een liefhebber was van korte verhalen, maakt dit overzicht alleen maar duidelijk, want ook de omvangrijke verhalenbundel Dubliners van de Ierse schrijver James Joyce staat op zijn lijst. De verhalen in Dubliners spelen zich allemaal af in de Ierse hoofdstad en zijn opgedeeld in vier categorieën: kinderjaren, adolescentie, volwassenheid en openbaar leven. Voor Joyce was Dublin overigens het centrum van geestelijke verlamming en het is een van de redenen waarom hij op een gegeven moment verhuisde naar de Italiaanse stad Triëst. Over de jaren die hij daar doorbracht schreven we een artikel op Karakters.

5. Het rood en het zwart van de Franse schrijver Stendhal die meer dan eens te vinden was in Rome. Het rood en het zwart bestaat daarnaast uit twee delen. Het eerste deel beschrijft de weg van hoofdpersonage Julien Sorel in het stadje Verrières en zijn intrede bij de familie De Rênal. Het tweede deel vertelt het verhaal van de held in Parijs waar hij als secretaris werkt voor meneer De La Mole en beschrijft zijn verdeeldheid tussen ambities en gevoelens, waaronder de liefde voor de dochter van meneer De La Mole en zijn poging tot moord op mevrouw De Rênal, die zal leiden tot zijn terdoodveroordeling.

6. Gekluisterde levens van de in Frankrijk geboren Britse schrijver Somerset Maugham. Gekluisterde levens is een semiautobiografische bildungsroman over een jongen met een klompvoet die afstand neemt van zijn strenge religieuze opvoeding, geneeskunde gaat studeren en verliefd wordt op een serveerster.

7 en 8. Anna Karenina van de Russische schrijver Lev Tolstoj die acht jaar na zijn andere grote roman Oorlog en vrede verscheen én ook op de lijst van Hemingway staat. In Anna Karenina volg je de getrouwde Anna Karenina die hopeloos verliefd wordt op de schatrijke en vlotte vrijgezelle graaf Vronski. De roman verscheen oorspronkelijk als een serie in het tijdschrift Ruskii Vestnik totdat Tolstoj ruzie kreeg met de uitgever aangaande gebeurtenissen in het laatste deel. Om die reden verscheen het werk pas veel latervoor het eerst compleet in boekvorm. Oorlog en vrede daarentegen gaat over de oorlogen tussen Rusland en Frankrijk onder Napoleon en hoe die werden ervaren door vijf aristocratische families in Sint-Petersburg en Moskou. Vladimir Nabokov zei ooit over het werk van Tolstoj: ‘Je leest Tolstoj, omdat je er niet meer mee op kunt houden.’ Een ervaring die Hemingway ongetwijfeld ook heeft ervaren.

9. De debuutroman De Buddenbrooks van Thomas Mann. In De Buddenbrooks vertelt Thomas Mann de familiegeschiedenis van vier generaties Buddenbrook, een voornaam koopmansgeslacht uit Lübeck. De oprichter van de firma Johann Buddenbrook sr. en zijn zoon Johann jr. hebben de grondslag gelegd voor een solide, machtige familie- en bedrijfstraditie. Maar bij de kinderen van Johann jr. ondermijnen artistieke impulsen en een expansief gevoelsleven de robuuste vitaliteit van het handelsimperium. Met Thomas, die veel te kunstzinnig is voor de harde handelspraktijk, begint de zakelijke neergang. In Thomas’ zoon Hanno, de vierde generatie, bereikt de tegenstelling tussen burger en kunstenaar een hoogtepunt. In een later interview zei Ernest Hemingway over Thomas Mann: ‘He would be a great writer if he had never written another thing than Buddenbrooks.’

10. Het niet in het Nederlandse vertaalde Hail and Farewell van de Ierse schrijver, dichter en kunstcriticus George Moore. Moore wordt beschouwd als de eerste moderne Ierse romanschrijver en werd beïnvloed door de realistische stijl van Émile Zola.

11. De gebroeders Karamazov van de Russische schrijver Fjodor Dostojevski. In deze bijna duizend pagina’s tellende turf vertelt Dostojevski het verhaal van de drie broers Karamazov en de moord op hun vader. Alledrie hebben ze hun motieven en ook de gelegenheid gehad voor deze gruweldaad, maar wie is de dader? De gebroeders Karamazov is het laatste werk dat Dostojevski heeft geschreven. Amper vier maanden nadat het oorspronkelijk is verschenen, sterft de Russische schrijver. Vanwege de vermenging van filosofie, religie en psychologie, maar ook vanwege heel veel andere zaken, is het uitgegroeid tot een van de belangrijkste werken uit de wereldliteratuur. Zelf gingen we met meestervertaler Hans Boland in gesprek over zijn vertaling van die andere klassieker van Dostojevski: Misdaad en straf.

12. De niet naar het Nederlands vertaalde bloemlezing van gedichten The Oxford Book of English Verse samengesteld door Arthur Quiller-Couch. The Oxford Book of English Verse is misschien de meest invloedrijke bloemlezing ook gepubliceerd. In totaal gingen er alleen van de eerste uitgave een goede 500.000 exemplaren over de toonbank. Nadien verschenen er op regelmatige basis aangepaste en verbeterde versies. Ook vandaag is de bloemlezing nog altijd in druk.

13. De enorme zaal van de Amerikaanse dichter, schrijver en kunstschilder E.E. Cummings. De enorme zaal baseerde Cummings op zijn ervaringen in de Eerste Wereldoorlog.

14. De enige roman van de Britse schrijfster Emily Brontë, gepubliceerd in 1847 onder het pseudoniem Ellis Bell: Woeste hoogten. Het verhaal behelst de gepassioneerde en tumultueuze relatie tussen Catherine Earnshaw en Heathcliff, en hoe vernietigend hun liefde voor beide families is.

15. Ver weg en lang geleden van de in Argentinië geboren naturalistische schrijver W.H. Hudson. Hemingway zou later diverse keren refereren naar het werk en leven van Hudson in zijn tot klassieker uitgegroeide roman En de zon gaat op.

16. Het niet eerder vertaalde The American van de Amerikaanse schrijver Henry James, een van de sleutelfiguren binnen het realisme. Wel verschenen veel andere romans van James in een Nederlandse vertaling, zoals bijvoorbeeld Daisy Miller en Portret van een dame.

Meer weten en lezen over Ernest Hemingway?

Ernest Hemingway is een van de bekendste schrijvers van de twintigste eeuw. Niet alleen werd zijn bekendste roman De oude man en de zee bekroond met de Pulitzerprijs voor de literatuur, ook ontving Hemingway in 1954 de Nobelprijs voor Literatuur.

Naast De oude man en de zee schreef Ernest Hemingway klassiekers als En de zon gaat op, Voor wie de klok luidt en Afscheid van de wapenen. Ook schreef hij meerdere invloedrijke verhalenbundels waarvan Mannen zonder vrouwen het bekendste voorbeeld is.

De werken van Ernest Hemingway spreken nog steeds tot de verbeelding en inspireerden heel wat schrijvers waaronder zijn collega-Nobelprijswinnaars Jean-Paul Sarte, Albert Camus en Heinrich Böll. Ook hard-boiled-auteurs als Dashiell Hammett, John O’Hara en Norman Mailer werden beïnvloed door Hemingway, en onder meer de Afro-Amerikaanse schrijver Ralph Ellison noemde Hemingway als zijn belangrijkste model. Hemingways manier van schrijven had ook een directe invloed op het werk van J.D. Salinger en dat van vele anderen.

Ernest Hemingway behoorde samen met Gertrude Stein, Ezra Pound en James Joyce tot Lost Generation; de grote groep schrijvers die na de Eerste Wereldoorlog in Parijs vertoefden. Ook zijn goede vriend en landgenoot F. Scott Fitzgerald behoorde tot de Lost Generation. Al deze schrijvers komen als vanzelfsprekend ook voor in Hemingways memoires: Parijs is een feest.

De Amerikaanse actrice Marilyn Monroe was ook een groot liefhebber van het werk van Ernest Hemingway. Zijn boeken kregen een speciaal plekje in haar boekenkast. Benieuwd naar welke boeken nog allemaal in Monroes boekenkast stonden? We maakten er een speciaal overzicht van.

Wow, je heb het einde van deze categorie bereikt!