Zoeken
Bekijk alle artikelen van

Beeldverhaal door Aafke Bouman: 'De houdgreep' van Joost Zwagerman

In zijn in 1986 verschenen debuutroman De houdgreep vertelde Joost Zwagerman het verhaal van Adriënne en Ingmar, twee jonge mensen die elkaar tegen het lijf lopen in Londen. Adriënne werkt er als au pair bij de familie Rafferty, Ingmar verblijft er voor een tijdje bij zijn broer Siewald, die aan de weg timmert als regisseur van videoclips. Adriënne en Ingmar trekken veel met elkaar op en al snel bloeit er een nog wat onwennige, maar intieme liefde tussen de twee op. Wanneer Siewald een videoclip maakt, vraagt hij Adriënne en Ingmar om de hoofdrollen in de clip te spelen. De beeldende beschrijving van de clip vormt de climax van De houdgreep. Illustrator Aafke Bouman liet zich inspireren door Zwagermans beschrijving van de clip en maakte er een beeldverhaal bij. Geef je ogen de kost tijdens het bekijken van de exotische beelden vol palmbomen, wetenschappers, telefooncellen, struisvogels en zwangere vrouwen.


 

‘De presentator heeft halflang en glanzend ravenzwart haar. Met geroutineerde onbevangenheid staart hij recht in de camera en hij babbelt. […] In de studio staat, in de buurt van de palmboom, een mooie, fonkelnieuwe telefooncel en de presentator staat in de deuropening ervan, de hoorn in zijn linkerhand.’


‘Dan is het eindelijk rustig in beeld – dat wil zeggen, Siewalds clip wordt uitgezonden, zonder te worden gestoord door getallen en vignetten.’



‘Wij zien een tekenfilmpje met twee koddige oude geleerden, gehuld in witte jassen, in een ruimte die lijkt op een ziekenzaal, elkaar om de oren slaand. […] De twee grijsaards raken slaags en intussen wordt er, boven in beeld, middels stripballonnetjes informatie gegeven over de figuur Reich.’



‘De jongen en het meisje dartelen rond, ze dansen met buitensporig grote, doch ongevaarlijke vogels, struisvogels lijken het wel.’



‘Adriënne’s buik zwelt razendsnel, vijftien dansende duikers, gestoken in strakke blauwe pakken, tillen haar op en Adriënne’s buik bolt werkelijk op – refrein! – ja hoor, ze dijt uit, Jezus wat wordt zij zwanger en vet!’



‘Mevrouw Rafferty zat aan de eettafel en hield een dominosteen geklemd tussen wijs- en middelvinger. Ze strekte haar arm, bekeek het steentje en trok toen pas een vies gezicht. “Kind, heb je dáár nu al je tijd en energie in gestoken?”’



 

De citaten bij de afbeeldingen van bovenstaand beeldverhaal zijn afkomstig uit:
Zwagerman, Joost. De houdgreep. De Arbeiderspers, 1986.